چه شد یکباره از هم بی نهایت دورگشتیم

                                         تو یا من ای غزال دشت من مغرورگشتیم

من اینجا خرد وخونین و خرابم کاش بودی

                                        چنان ماهیه دور از تنگ آبم  کاش  بودی 

به غیر از بی پناهی کی پناهم می شود باز؟

                                      چه دستی بی تو اینجا تکیه گاهم می شود باز؟

تو در چشم کدامین رهگذر پنهانی ای عشق

                                         و یا کنج کدامین خانه جا می مانی ای عشق

که اینجا در میان کوچه های حسرت آباد

                                       رهایم کرده ای مانند برگی خسته در باد..!!!!

نویسنده:مهدی صفایی

 ((من در آیینه رخ خود دیدم....و به تو حق دادم...؟؟؟؟؟؟))

دندان به خدا خرد شد از این گره ام
دلتنگ به دیدار تو در پنجره ام
دارد خفه می کند مرا لاکردار
بغضی که عفونت شده در خرخره ام
............................................


چشمان من آن اشاره را می فهمد
چشمک زدن دوباره را می فهمد
شاید به دلیل اشتراکی است که هست
تنهایی آن ستاره را می فهمد